Jón Múli var sérstakur karakter og í raun og veru einstakur í Íslandssögunni. Einstakur djassáhugamaður en um leið einarður kommúnisti, þannig að þar mættust austrið og vestrið með sérstökum hætti. Hann var heimilisvinur allra landsmanna um áratugaskeið, sem útvarpsþulur og þáttagerðamaður þar sem hann kynnti landsmönnum og kenndi allt sem viðkom djasstónlist. Hann spilaði á kornet með Lúðrasveit verkalýðisins og samdi lög. Það síðastnefnda virðist hafa verið gert til þess að skreyta tónum leikhúsverk sem hann samdi í félagi við Jónas bróður sinn. Þau voru ekki mörg lögin sem Jón Múli samdi en það er eftirtektarvert hversu mörg þeirra náðu vinsældum og ekki síður hversu góðu lífi þau lifa enn þann dag í dag. Þó er það í raun og veru ekkert skrítið. Þetta eru einstaklega notaleg og söngvæn lög með léttri sveiflu vel flest. Þau eru djössuð í grunninn enn samt finnst mér þau hvergi geta hafa verið annarsstaðar samin en á Íslandi.

„Sena“ hefur nú gefið út þriggja diska safnið „Söngdansar og ópusar“  sem inniheldur lög Jóns Múla. Raunar eru lögin sem eftir hann liggja ekki mikið fleiri en svo að þau fylli einn disk en þau hafa verið útsett með ýmsum hætti í gegnum tíðina þannig að af nógu er að taka.

Fyrsti diskurinn hefur að geyma frumgerðirnar á lögunum og eru þau eins og gefur að skilja misjafnlega vel sunginn af þeim leikurum sem fyrst fluttu þau. Engu að síður er gaman að heyra þetta og eiga.

Á öðrum diskinum eru nýrri útgáfur af lögunum og er þetta sennilega sá diskur sem oftast verður spilaður. Þar er að finna söngvara á borð við Sigríði Thorlacius, Ólaf Þórðarson, Ragga Bjarna, Guðrúnu, Sigurð Guðmundsson ofl. Þar er líka syrpa sem „14 Fóstbræður“ sungu inn á plötu um miðjan sjöunda áratuginn en það var einmitt með þeirri syrpu  sem ég kynntist lögum Jóns Múla fyrst og það er kannski þess vegna sem þau lög sem þar er að finna eru mér kærust.

Þriðji diskurinn hefur síðan að geyma „instrumental“ útgáfur af vel völdum lögum og koma þar ýmsir við sögu, en oftast þeir Óskar Guðjónsson, saxófónleikari og Eyþór Gunnarsson, hljómborðsleikari, enda þeim síðarnefnda málið ákaflega skylt.

Þegar fjallað er um tónlist Jóns Múla er rétt að geta þess að söngtextar eru eins og eflaust alþjóð veit flestir eftir Jónas Árnason og þeir falla allir sérlega vel að lögunum.

Diskarnir eru allir afskaplega áheyrilegir og skemmtilegir þó svo að stundum mætti ef til vill ef vilji væri fyrir hendi fetta fingur út í einstaka val á flytjanda eða uppröðun laga. En það eru slíkir smámunir að ekki tekur að vera fara nánar út í þá sálma hér.

Útgáfa þessi er vönduð í alla staði. Greinagóðar upplýsingar og söngtexta er að finna í bæklingi og þar sem þær eru prentaðar með svörtu á hvítt þannig að hálfblint fólk eins og ég getur lesið það sem þar stendur.

(GYS) 9/10

4 diska safn er ekki nóg til að gera ferli Björgvins Halldórssonar skil, en þetta safn virðist vandað hvað umbúðir hrærir og músíkin er upp til hópa góð, þó mitt val hefði verið annað. .
Safninu er skipt upp í flokka á plöturnar fjórar, Söngvarinn Björgvin, Dúettarnir, Höfundurinn og Hljómsveitirnar.

Þetta er ein leið til að nálgast efnið, þó ég hefði frekar tekið það í tímaröð og sleppt ákveðnum lögum og gefið út á safni sem ég hefði kallað Hliðarspor (útblásin Íslandslög og íslensk coverlög). Ég hefði líka reynt að fá einn disk sér með óútgefnu efni.

En á móti kemur þá hafa komið út nokkur mismunandi söfn með Bjögga áður.

Björgvin er án efa einn ástsælasti og virtasti söngvari landsins, og ég held að enginn mótmæli því að hann sé einn okkar allra besti líka. Hann hefur mótað tónlistarsöguna og snert marga fleti.
Frá því að vera Poppstjarna ársins 1969 með nýstofnaðri hljómsveit Ævintýri , eftir að hafa verið með Bendix og Flowers, yfir í Brimkló, Change, Hljóma, Ðe Lónlí Blú Bojs, eigin hljómsveit, Sléttuúlfana og Hjartagosana, fjöldi sólóplatana og verkefni frá Vísnaplötunum í Dúetta og Íslandslög, jólaplötur og barnaplötur.
Það eru ófá lögin sem hægt er að nefna sem frábær lög, hann hefur samið nokkrar perlur sjálfur, er mikill smekkmaður í upptökum.
Ferillinn á plötum byrjaði með laginu  “Þó líði ár og öld”, þýddu lagi (Walk Away Renee) sem er fyrsta lagið, en lög eins og „Ég lifi í draumi“, „Tvær stjörnur“, „Ástin“, „Sönn ást“, „Ég er að tala um þig“, „Himinn og jörð“, „Eina ósk“ og  „Tætum og tryllum“, allt frábær lög á fyrsta disknum. Og höfundarnir eru Gunni Þórðar, Maggi Eiríks, Jóhann G, Megas, Valgeir Guðjóns, Eyfi og Kobbi Magg!
En á sama tíma er ég ekkert sérstaklega hrifinn af „Ég bið að heilsa” eftir Inga T, „Capri Catarina“, „Ég er kominn heim“  o.sfrv.; útblásin ættjarðarlög, ágætlega flutt, en ekki ferill Bjögga í mínum huga og ekki að vera sett á sama stall. Þetta voru bara hliðarverkefni.
Dúetta platan er líka sama markinu brennd – spyrnt saman einlægu poppi og einhverju öðru sem ég veit ekki hvernig á að skilgreina?
Ég elska þó „Söguna af Nínu og Geira“, „Minningu“, „Daga og nætur“, „Franska lagið“ (Life on Mars?),  „Svörtu rósina frá San Fernando“  og „Sóley“ , og lögin með Krumma eru ok, en „Skýið“ er toppurinn.
Á þriðju plötunni Höfundinum  eru „Raddari götunnar“, „Í útvarpinu heyrði ég lag“, „Vertu ekki að plata mig“, „Ég er ennþá þessi asni sem þú kysstir þá“, „Það búa ýmis öfl í þér“, „Þig dreymir kannski engil“ og „Dægurfluga“ , en flest laganna á þessari plötu eru að mínu skapi.
Fjórða platan er tileinkuð sumum hljómsveitum hans, Brimkló eiga flott lög hér „Rock n Roll öll mín bestu ár“, „Síðan eru liðin mörg ár“, „Eitt lag enn“, „Bolur inn við bein“, „Þjóðvegurinn“ , „Stjúpi“, „Skólaball“, „Ég las það í Samúel“ , „Ég mun aldrei gleyma þér“ og „Þrír krossar“ allt frábær popp country lög sem hann hefur svo gott vald á.
Ðe Lónlí Blú Bojs lögin eru þrjú lög, öll snilld, „Hamingjan“, „Harðsnúna Hanna“ og „Mamma grét“,
„Akstur á á undarlegum vegi“ með Sléttuúlfunum er afbragð, „Silver Mornig“ með Hljómum og „Casanova Jones“ með Hot Ice (Change) eru períódu pís.
Myndbandið af sextugsafmælistóleikunum er gott og Bjöggi í góðu form og syngur vel.
Pakkinn er flottur góðar upplýsingar um lögin ern ferlinum er ekki gerð viðunandi skil. Textinn minnir á venjulegan plötudóm () en ekki alvöru yfirlit yfir ferilinn, sem ég fann reyndar hvergi á netinu heldur.
80 %  gott þó.
(HIA) 8/10

Arabian Horse er áttunda breiðskífa GusGus, sem var stofnuð 1995, fyrir heilum sextán árum.
Ég hef alltaf fylgst með þeim án þess að hafa haft sérstakan áhuga fyrir tónlistinni endilega, en Biggi Veira var nú einu sinni fastakúnni í Plötubúðinni sem unglingur, og við ræddum eflaust margt saman um tónlist og eflaust margt annað. Plötubúðin var nefnilega líka svona félagsmiðstöð og það var gefandi að tala við kúnnan um lífið og tilveruna og auðvitað um músík.
Ég var ekkert hissa á hvað tónlistarstefnu þeir tóku, en tónlistin hefur samt þróast mikið og GusGus er komið lengra en músíkin sem Biggi keypti á sínum tíma.
Og Arabian Horse er líklega besta platan þeirra til þessa.
Hún er líka poppaðari, líklega vegna þessa að söngvararnir þrír spila stórt hlutverk. Urður Hákonardóttir er komin aftur í bandið, en áður hafði Daníel Ágúst komið aftur 2009 (á plötuna 24/7) eftir tíu ára hlé, og á nýju plötunni bætist við Högni Egilsson, Hjáltalínsliðsmaður.
Biggi Veira og President Bongo eru orðnir ansi sjóaðir í hljóðmyndunum sínum sem ég kallað tæknimennsku hér áður en staðreyndin er sú að þeir eru orðnir miklir tónlistarmenn.
Platan byrjar á stemmingslaginu „Selfoss“ sem er instrumental og það er ekki fyrr en í þriðja laginu sem kemur alvörutexti frá Urði, Daníel og Högna, Deep Inside.
Tooplag plötunnar er lagið „Over“ – stórt lag, stór stemmning, flottir taktar Daníel Ágúst í aðalhlutverki, minnir pínu á „Ladyshave“ að sjálfsögðu. Urður setur smá  Hollywood diskó feeling í lagið með bergmálssöng, en einhvern veginn er þetta heillandi þó danslag sé 
Ég hef heyrt marga telja lagið „Within You“ besta lag plötunnar. Þar er Högni í aðalsöngnum, dálítið Peter Gabriel legur , en líklega bara betri!
Ég fór að tékka hvað fólk kallaði músíkina þeirra í þetta sinnið og sá auðvitað techno, en líka house, electro, en mér finnst ég líka heyra 80s og 90 diskó popp og Högni kemur líka með nýtt element í bandið, sem er kannski að gera gæfumuninn fyrir mig.
Hlakka til að heyra næstu þróun.
(HIA)8/10
Endilega „like“ ið GusGus á Facebook, þeir eru endalaust að deila óútgefnu efni á netinu, alls kyns tilraunum.

Þessir tveir hafa verið í uppáhaldi hjá þjóðinni um tíma. Þessi barnaplata er með svipuðu sniði og Vinalögin fyrir um ári síðan.
Friðrik Ómar syngur Færeysk barna og barnaleg lög með íslenskum textum sem Valgeir Skagfjörð þýddi á annarri af tveimur plötum.
Þið þekkið „Rasmus“ sem eruð kominn á og yfir miðjan aldur, önnur lög þekki ég ekki, enda aldrei til Færeyja komið og lítið fylgst með á þeim slóðum. Lögin hljóma öll ágætlega, Friðrik Ómar syngur þau vel, en þau hreyfa mig ekkert.
Jógvan Hansen hinn Færeyski syngur síðan íslensk barna og barnaleg lög sem ég þekki hins vegar vel. Steintór Rasmussen þýðir textana yfir á færeysku. Tvö gömul barnalög frá svipuðum tíma og Rasmus, Komdu niður og Ég langömmu átti hljóma fínt færeyskan truflar mig ekkert og Jógvan syngur vel. Bahama, Húsið og ég, Skýin, eru ekki barnalög en kannski barnaleg, og svo eru yngri barnalög eins og Furðuverkið hennar Ruth Reginalds sem meistari Jóhann G. samdi og Ryksugulagið hennar Olgu Guðrúnar sem Ólafur Haukur Símonarson samdi, eru flott.
En ég veit ekki alveg fyrir hverja þessar plötur eru. Börn? Fullorðna? Eða bara þá sjálfa?
4/10

Þessir tveir eru með vinsælli söngvurum landsins til margra ára þá flestir tengi þá í dag við hið 20 ára gamla Eurovision lag um hana Nínu. Eyfi eða Eyjólfur Kristjánsson varð 50 ára á árinu og gaf út plötu í tilefni með lögum frá ferlinum, enda góður lagasmiður. (Plötudómur í aðsigi)
Stebbi eða Stefán Hilmarsson er þekktastur sem söngvari Sálarinnar hans Jóns míns, sem Rabbi Jóns úr Grafík og Jón Ólafs úr Nýdönsk stofnuðu á níunda áratugnum til að gera „soul“ plötu og Stebbi var tilvalinn söngvari. Stebbi hélt áfram með bandið, sem varð eitt farsælasta band landsins um langan tíma.
Þeir Stebbi og Eyfi gerðu saman plötuna „Nokkrar notalegar ábreiður“ fyrir 5 árum síðan, með ýmsum áður útgefnum uppáhaldslögum. Þar var lagið „Góða ferð“, sem mér skilst að hafi náð einhverjum vinsældum.
Eins og nafnið bendir til er þessi plata framhald af henni og byrjar á sambærilegu lagi, hinu ofurvæmna (en góða) „Þín innsta þrá“ sem BG og Ingibjörg gerðu vinsælt á árum áður. Engin spurning vel flutt, vel sungið og ætti að verða vinsælt, en einhvern veginn held að það fái bara spilun á Næturvaktinni hjá Guðna Má.
Þetta er músík sem ég ólst upp við í gegnum Kana útvarpið. Ég keypti plötur (og kaupi enn) með Paul Simon og America, best of plötur með James Taylor og Bread. Og almennt er hriftin að þessari laid back West Coast músík.
Strákarnir eru að taka nokkuð óþekkt lög, þó að „Something So Right“ með Simon sé nokkuð þekkt.
Einar Vilberg  og Maggi Kjartans eru líka „coveraðir“ á plötunni  og fá nýja íslenska texta frá Stebbi, sem er góður textasmiður.
Og svo er auðvitað „“Þín innsta þrá“ sem allir fara að syngja þegar þeir heyra það og það er miklu betra með þessum tveim, enda pro‘s.
(HIA) 6/10

Hrekkjusvínaplatan sló ekki beint í gegn þegar hún kom út 1977. En hún öðlaðist þó ódauðleika í gegnum tíðina og hefur verið sett á stall sem ein af merkilegri plötum 8. áratugarins. En þá má ekki gleyma því að flestar plötur Spilverks Þjóðanna seldust heldur ekkert vel í byrjun.
Ég hef alltaf litið á Hrekkjusvínaplötuna sem hluta af Spilverksplatnasafninu eins og Stuðmenn og Jolli og Kóla.  Valgeir Guðjónsson og Leifur Hauksson, sem var í hinni stórgóðu hljómsveit Þokkabót, sem gerði nokkur listaverk, semja tónlista og rithöfundurinn Pétur Gunnarsson var fenginn til að semja textana, þó að Valgeir og Leifur hefðu nú verið fullfærir í verkefnið sjálfir. Gott ef þeir ekki búnir að vinna saman í leikhúsinu eitthvað áður, en lög af Sturlu voru notuð í Grænjöxlum, leikriti eftir Pétur Gunnarsson, ef ég man rétt.
Þokkabót átti fleiri fulltrúa á plötunni því Eggert Þorleifsson syngur og spilar á flautu, Magnús Einarsson spilar á bassa og syngur og Ingólfur Steinsson er í bakröddum.
Egill Ólafsson, Spilverksfélagi Valgeirs syngur og Ragnar „Gösli“ Sigurjónsson, sem spilaði smávegis með Stuðmönnum, trommar. Og Jóhanna Þórhallsdóttir úr Diabolus In Musica syngur líka og Diddú líka, en þær hafa báðar gleymst í upptalningunni í umslaginu yfir flytjendur. Og það er við hæfi að Sigurður Bjóla endurhljóðblandaði og tók upp nýju lögin þrjú sem Valgeir semur.
Textarnir hans Péturs eru ennþá beittir og hnyttnir og tónlistin er létt, lipur og full af gleði og lífi.
Þessi lög hafa greipst inn og stundum hefur maður ekki verið viss um á hvaða Spilverks eða Stuðmannaplötu þau voru.
Grobbvísan „Afasöngur“ (Krakkar mínir, krakkar mínir) stenst vel tímans tönn eins og öll lögin reyndar, „Ekki bíl“ og „Gestir út um allt“ eru þó mín uppáhaldslög, mjög góð.
Þessi plata var aldrei barnaplata í mínum huga. Stóra stelpan mín sem var fjögurra ára þegar platan kom út hlustaði á Róbert bangsa plöturnar frekar.
Ríó Tríó áhrifin voru líka með eins og í „Hvað ætlar þú að verða?“ og Þrjú á palli í „Lygaramerki á tánum“,  en annars var blandan fyrst og fremst Spilverkið, Stuðmenn og Þokkabót.
Sándið er gott og platan er góð viðbót í öll söfn, þó þið eigið gamla vinylinn! En sleppið því að troða þessu upp á börnin!
(HIA) 9/10